Sommige mensen willen gecremeerd worden, anderen verkiezen een 'klassieke' begraving. Ze kunnen hun wens via een laatste wilsbeschikking kenbaar maken, die ze aan hun gemeente moeten overhandigen. Tegen die verklaring kan geen verzet aangetekend worden.
U kunt uw wil ook op een andere manier (bijvoorbeeld via een brief aan uw familie) vastleggen. Is er geen wilsbeschikking, dan beslist de naaste familie hoe de overledene begraven wordt.
De overledene had ongetwijfeld vrienden, collega's en kennissen die door het droevige nieuws getroffen zullen zijn. Misschien willen ze hem of haar een laatste eer betuigen in het funerarium en/of naar de begrafenis gaan en ook u hun steun betuigen. U kunt hen op 2 manieren op de hoogte brengen: via een doodsbrief en via een rouwadvertentie in de krant.
U kunt een rouwadvertentie in één of meerdere kranten plaatsen. Op die manier bereikt u zoveel mogelijk mensen.
U kunt ook rouwbrieven versturen. Maak een lijst op van alle kennissen van de overledene, zodat u niemand vergeet. Stel die lijst eventueel samen met andere naasten samen.
Uw begrafenisondernemer zal u helpen met de rouwadvertentie en/of de doodsbrief. Hij beschikt over verschillende modellen van doodsbrieven die u kunt personaliseren. Voor de rouwadvertenties kan hij contact met de kranten opnemen.
Uw dierbare in gemeenschappelijke grond begraven heeft als voordeel dat zoiets gratis is. Weet wel dat die grond meestal voor vrij korte duur beschikbaar blijft. Enkele jaren na de begrafenis heeft de gemeente het recht om de grond voor de begraving van iemand anders te hergebruiken (door de stoffelijke resten te verplaatsen of er andere resten boven te begraven).
Die formule is niet gratis, maar geeft u wel het recht om de concessie te behouden. De duur verschilt van gemeente tot gemeente, op voorwaarde dat u het graf onderhoudt. Een ander voordeel van vergunde grond is dat er één of meerdere leden van eenzelfde familie begraven kunnen worden. Op die manier vindt een echtpaar zijn laatste rustplaats in eenzelfde graf.
Een grafkelder is de duurste optie. Daarbij gaat het om een betonkuip voor één of meerdere kisten. Soms kan hij rechtstreeks door de begrafenisondernemer geleverd worden. Grafkelders worden meestal voor leden van eenzelfde familie gebruikt. In principe is het de oorspronkelijke koper van de concessie die bepaalt voor wie de kelder bestemd is. De prijs hangt af van de grootte van de kelder en dus van het grondoppervlak van het grafmonument.
De maximumduur van een grafkelder bedraagt 50 jaar. Ook hier verschilt de duur van de concessie van gemeente tot gemeente. De familie moet het graf hoe dan ook onderhouden, zo niet verliest ze de concessie. Wordt het graf verwaarloosd, dan kan de gemeente een proces-verbaal van verwaarlozing voor de concessie of de grafkelder uithangen. Dat blijft daar één jaar hangen. Meldt zich in die periode geen enkel familielid, dan heeft de gemeente het recht om de concessie over te nemen.
Begrafenissen gaan meestal door in de gemeente waar de overledene gedomicilieerd was. Toch kunt u ook een kerkhof in een andere gemeente kiezen, bijvoorbeeld als de rest van de familie er begraven ligt of als de overledene er een deel van zijn leven doorgebracht heeft. U heeft daarvoor wel de toestemming van de gemeente van de begraafplaats nodig en u moet er in sommige gevallen een speciale belasting op betalen.
Vooral in steden is crematie de voorbije jaren erg ingeburgerd geraakt. Daarbij wordt het stoffelijk overschot in de lijkkist verbrand en de as in een urne bewaard. Crematie vereist in de regel een kist in licht hout. Bovendien moet de overledene in lichte kleding en natuurlijke stoffen opgebaard zijn.
Er bestaan verschillende bestemmingen voor de asurne.
Verstrooiing van de as op een strooiweide van het kerkhof :
Op kerkhoven is daarvoor een specifieke plek voorzien.
Bijzetting van de urne in het columbarium:
Een columbarium is een bewaarplaats op het kerkhof met verschillende nissen waarin de urnen gedeponeerd worden. Dat is de meest gebruikte optie.
Begraving op het kerkhof:
De urne kan net als de kist in vergunde grond of in een grafkelder begraven worden.
Asverstrooiing in de Belgische territoriale zee:
U kunt daarvoor bij de Gemeenteadministratie van Oostende terecht, maar ook de begrafenisondernemer kan daarvoor zorgen.
Asverstrooiing of begraving van de urne buiten het kerkhof (bijvoorbeeld in uw tuin):
Bewaring van de urne op een plaats buiten het kerkhof (bijvoorbeeld bij u thuis).
De begrafenisondernemer helpt u bij de voorbereiding van de rouwplechtigheid, ongeacht uw geloofsovertuiging. Eventueel kan hij contact met de kerkelijke verantwoordelijken opnemen en met de Gemeenteadministratie een dag en een tijdstip vastleggen. U kunt uiteraard ook een vrijzinnige plechtigheid organiseren. Die vindt meestal plaats in een specifieke zaal van het funerarium, maar voor een verassing kan dat ook in het crematorium.
U kunt een koffietafel of rouwmaaltijd organiseren, bijvoorbeeld in het parochiehuis, in een zaal van het funerarium of in een restaurant vlakbij de kerk. Ook hierbij kan de begrafenisondernemer u helpen.